Με φόντο το άπειρο

Τα μικρά και ασήμαντα πράγματα κάνουν την διαφορά στην ζωή. Μας είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε απλά, καθημερινά πράγματα, γιατί απλά αυτά τα στοιχεία δεν ακτινοβολούν, όπως είναι ένα κομμάτι χρυσός. Αλλά μερικές φορές, αυτά τα πράγματα αξίζουν περισσότερο απ' ότι ένας χρυσός. Σε μια στιγμή αδυναμίας, ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου το βράδυ, προσπαθούσα να βρω τρόπο, για να κοιμηθώ. Ο πόνος που αισθανόμουν ήταν αρκετά έντονος, σαν να ζούσα έναν επώδυνο εφιάλτη. Μέσα σε αυτή την απίστευτη φρενίτιδα, κοίταξα την οροφή του σπιτιού μου. Θα την χαρακτήριζα ως ένα μαγικό σημείο, ένα περίεργο, μαγικό σημείο. Σίγουρα, αυτό ακούγεται πολύ παιδιάστικο και ανώριμο, αλλά το θέμα δεν είναι  όπως φαίνεται. Είναι κάτι παραπάνω, πολύ παραπάνω. Έτσι λοιπόν, κατά κάποιον ανεξήγητο λόγο, έκατσα και κοίταγα με αφοσίωση αυτή την οροφή. Κύλησαν δύο λεπτά και ξαφνικά, εμφανίστηκαν διάφορα σχέδια μπροστά στα μάτια μου. Το σκοτάδι είχε το χρώμα της πίσσας και με δυσκολία διέκρινα τα αντικείμενα, που βρίσκονταν γύρω μου. Το φως του φεγγαριού έλουζε το δωμάτιο, ενώ ο αέρας συνέπαιρνε τα κλαδιά των δέντρων, δημιουργώντας περίεργες σκηνές στο κατάμαυρο φόντο. Ένιωθα ότι έβλεπα να απεικονίζεται μια παραλία, μια ψυχρή παραλία. Χωρίς χρώματα, χωρίς ένταση. Τα νερά της θάλασσας έπεφταν με ορμή πάνω στην ακτή, ενώ μπορούσα να διακρίνω μια μικρή βάρκα, να ταλαιπωρείται από τον δαίμονα της θάλασσας. Ξαφνικά, η βάρκα ξεκίνησε να κινείται προς το εσωτερικό του πελάγους, παλλόμενη ανάμεσα στα κύματα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι κανείς δεν υπήρχε στην βάρκα, να την μετακινεί και να την οδηγεί. Έκλεισα τα μάτια και τα άνοιξα ξανά, μήπως και τα μάτια μου είχαν θαμπωθεί από το μεγαλείο της φύσης. Στο εσωτερικό της βάρκας εμφανίστηκαν δύο λάμψεις. Για λίγο ένιωσα το δέος. Μα, πως;αναρωτιόμουν. Προσπάθησα να το ερμηνεύσω. Ίσως ήταν το φως του φεγγαριού, που αντανακλούσε πάνω στα σιδερένια εξαρτήματα της βάρκας. Προσπάθησα να δω πιο διακριτικά, αλλά δεν κατάφερα κάτι. Ήταν σαν αστέρια, δύο όμορφα ουράνια σώματα. Δεν κατάλαβα ποτέ, τι ήταν ακριβώς ή που οδηγούνταν, αλλά το μόνο που κατάλαβα ήταν ότι αυτές οι ψυχές θα ήταν πολλή ευτυχισμένες.