Κάποιες στιγμές, που έχουν αποτυπωθεί στην μνήμη μας, ως αναπόσπαστες εικόνες. Συναισθηματικές εικόνες, που εκφράζουν κυρίως πόνο, θλίψη αλλά και έντονη χαρά και ευτυχία. Σύμφωνα με την άποψη της επιστήμης της ψυχολογίας, ο ανθρώπινος νους συγκρατεί στην μνήμη του κυρίως επώδυνες ή πολύ χαρακτηριστικές στιγμές, διότι αυτές βίωσε πολύ έντονα συναισθηματικά. Το θέμα βέβαια δεν έγκειται στο αν θυμάται αυτές τις εικόνες. Το ζήτημα τίθεται στο τι κάνει για να τις ξεπεράσει και τι θετικά συμπεράσματα έχει βγάλει διαμέσου αυτών των εικόνων-καταστάσεων.
Κάποιες καταστάσεις, που φέρουν σημαντικές αποφάσεις. Από το παρελθόν αντλείς πράγματα, που θα σε βοηθήσουν στο παρόν και μετέπειτα στον μέλλον. Αυτό το αβέβαιο και τόσο απρόβλεπτο και υποθετικό μέλλον. Εύλογα λοιπόν λέγεται η παροιμία "Το παρελθόν αποτελεί δάσκαλο του παρόντος και οδηγό του μέλλοντος". Αλλά, για να είμαστε αντικειμενικοί και ειλικρινείς, δεν το έχω δει στην πράξη αυτό. Το μόνο που παρατηρώ είναι να επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια λάθη. Μήπως το παρελθόν δεν είναι καλός σύμβουλος; Ή μήπως είναι δύσκολο ο άνθρωπος να εφαρμόσει σε πράξεις τα λεγόμενά του; Τι θα γίνει με τον οδηγό του τρένου του μέλλοντος;
"Το παρελθόν αποτελεί δάσκαλο του παρόντος και οδηγό του μέλλοντος". Ευχαριστίες λοιπόν στο παρελθόν και λησμονή για το μέλλον... Μέσα από το παράθυρο του παρόντος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εξέφρασε την άποψή σου!