Τρία αστέρια δρόμος

Περασμένα ξεχασμένα, αγαπητό μου μολυβάκι. Μου κρατούσες συντροφιά όλο το χρόνο, ήσουν εκεί στην ευτυχία μου, ήσουν εκεί και στον πόνο μου. Περασμένα ξεχασμένα, αγαπημένο μου μολυβάκι, ανοίγω τα φτερά που μου απέμειναν, ύστερα από την καταστροφική μου πτώση. Περασμένα ξεχασμένα, όμορφο μου μολυβάκι, "δεν πειράζει". Κοίτα που ήμασταν και κοίτα που είμαστε! Δυνατοί, έγχρωμοι ξανά, έτοιμοι για νέες περιπέτειες. Φωτεινότατοι, ξεχωριστό μου μολυβάκι. Πλησιάζει η Άνοιξη, πλησιάζει η επένδυση! Και αν θα έλεγα κάτι στο κόσμο των πραγμάτων είναι ότι  "Σ'αγαπώ, μολυβάκι μου", γιατί πάνω μου έγραφες όσα δεν μπορούσα να πω με λόγια και που συνοδοιπόρησες μαζί μου σε ένα μακρύ ταξίδι. Και συνεχίζεις, σιωπηλά, να το κάνεις.

Ευχαριστώ μολυβάκι, ευχαριστώ...