Την επόμενη φορά που θα ‘χω παρόρμηση να σου μιλήσω άσχημα ή σκληρά, θα καταπιώ τη γλώσσα μου κ’ θα σωπάσω. Η αγάπη δεν μου δίνει το δικαίωμα της σκληρότητας.
Αν δεν μπορώ να είμαι γενναιόδωρος κ’ να σε βοηθήσω, θα προσπαθήσω τουλάχιστον, να μη σταθώ εμπόδιο στο δρόμο σου. Αγάπη σημαίνει να σε περιμένω να ωριμάσεις.
Δε θα σου φορτώσω τα προβλήματά μου. Έχεις αρκετά δικά σου προβλήματα κ’ δεν χρειάζεσαι τα δικά μου. Η αγάπη μου πρέπει να κάνει πιο εύκολη τη ζωή σου, όχι πιο πολύπλοκη.
Δεν χρειάζεται πάντα να έχω δίκιο. Μπορώ να δεχτώ ότι έχεις κι εσύ δίκιο, όσο συχνά έχω κι εγώ. Αγάπη σημαίνει να μοιράζεσαι. Αν ήδη ξέρω ότι έχω δίκιο, δεν θα ωφεληθώ από τη διορατικότητά σου.
Δεν χρειάζεται να διευθύνω πάντα εγώ τη σχέση μας. Η αγάπη είναι άμπωτη και πλημμυρίδα. Κάποιες φορές χρειάζεται ν’ αποσύρομαι κ’ άλλες πάλι να παίρνω στα χέρια μου τον έλεγχο.
Δεν είναι ανάγκη να είμαι τέλειος. Ούτε κι εσύ. Αγάπη είναι η εκτίμηση της ανθρώπινης υπόστασής μας, όχι της τελειότητάς μας.
Μπορώ να παραιτηθώ απ’ την απαίτησή μου να σ’ αλλάξω, Αν θέλουμε να ζήσουμε μαζί, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι ν’ αποδεχτούμε ο ένας τον άλλο, όπως είμαστε. Στο κάτω- κάτω, η αγάπη προοδεύει με αμοιβαία ωρίμανση.
Δεν χρειάζεται να σου καταλογίζω ευθύνες. Αφού είμαι ενήλικος, που παίρνει αποφάσεις βασισμένες στην προσωπική του εμπειρία, δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν για μια λαθεμένη απόφαση, εκτός από τον εαυτό μου. Η αγάπη τοποθετεί την ευθύνη εκεί που ανήκει.
Μπορώ να παραιτηθώ από τις προσδοκίες μου. Να επιθυμώ είναι ένα πράγμα και να προσδοκώ άλλο. Το ένα φέρνει ελπίδα, το άλλο μπορεί να φέρει πόνο. Η αγάπη είναι απελευθερωμένη από προσδοκίες.
"Μπουσκάλια Λ.,(1987), Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο(Μετάφραση από Δημήτρη Κωστωλένο), ΑΘΗΝΑ: Εκδόσεις Γλάρος, σελ.239-240"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εξέφρασε την άποψή σου!