«Πάντα φοβόμουν ότι κάποια στιγμή,
όλοι όσοι είναι κοντά μου θα φύγουν μακριά. Και αναρωτιόμουν, τι θα έκανα μόνος
μου σ’ αυτό τον ψυχρό κόσμο. Πως θα μπορούσα να επιβιώσω χωρίς αγάπη, χωρίς
συναισθήματα, χωρίς ένα στήριγμα… Πέρασε καιρός εωσότου καταλάβω, ότι τίποτα
δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο. Όσο ο χρόνος θα κυλά, τα
πράγματα θα επηρεάζονται από την δύναμή του. Οι άνθρωποι θα έρχονται και θα
φεύγουν. Θα δίνουν και θα παίρνουν. Όταν δεν έχουν να δώσουν ή να πάρουν, τότε
θα φύγουν. Αλλά έτσι είναι η ζωή μάλλον. Σαν ένα κατάστημα, που ο καθένας
μπαίνει και παίρνει ό,τι θεωρεί για εκείνον αναγκαίο. Αλλά δεν σταματά εκεί.
Έχει όνειρα, ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Και μάχεται μέχρι τέλους.
Η αγάπη δεν έχει όρια. Δεν έχει
αρχή και τέλος. Ο έρωτας ναι. Όχι όμως η αγάπη.
Τα άτομα που σ’ αγαπούν θα είναι
εκεί, στα εύκολα και στα δύσκολα. Θα βρίσκονται εκεί για να σε υποστηρίξουν και
να σε συμβουλεύσουν. Να εκφράσουν τα δικά τους πιστεύω και να επικοινωνήσετε. Έτσι
είναι η αγάπη. Παρηγορεί πάντα, όταν την χρειαζόμαστε.
~Όλα αυτά από το ημερολόγιο ενός
πρίγκιπα.~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εξέφρασε την άποψή σου!