Αυτός που έμεινε πίσω

Κάθε καλοκαίρι αποτελεί και μια νέα ιστορία. Μια μοναδική ιστορία. Στο μυαλό μας έχουμε όλοι το καλοκαίρι ως μια περίοδο ανάπαυλας, χαλάρωσης, δημιουργικότητας και ξεφαντώματος. Άλλοι πάνε με τις ώρες στις παραλίες, άλλοι το ρίχνουν στο φαγητό, άλλοι συνεχίζουν να εργάζονται, άλλοι σπαταλούν τα χρήματά τους σε ποτά και ξενύχτια, άλλοι παίζουν στις πισίνες τους, άλλοι απλά δεν κάνουν τίποτα και άλλοι περιμένουν να γίνει ένα θαύμα και να αλλάξει αυτή η ρουτίνα της χρονιάς.

Σε αυτό το σημείο έρχομαι εγώ. Ναι, εγώ. Σκεπτόμενος πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος, πλέον καταλαβαίνω ότι κάθε στιγμή είναι ιδιαίτερη και ανεπανάληπτη. Σκεπτόμενος ότι οι υποχρεώσεις αυξάνονται και ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Σκεπτόμενος ότι πρέπει να μπει μια σειρά σε αυτό που ονομάζουμε όλη "ζωή" ή "βιοπορισμός". Από την τόση σκέψη λοιπόν, αναδύθηκε το χάος. Είναι συνετό να σκεπτόμαστε το μέλλον μας, ωστόσο συμβουλή μου: Μην το παρακάνετε. Όλα θα έρθουν στην ώρα τους και μην βιάζεστε να ζήσετε τα πράγματα. Όπως λέει και ένα κομμάτι της Bethany Joy Lenz "I'm only human and that's my saving grace". Έπειτα, ό,τι είναι να μείνει, θα μείνει και η ουσία να παραμείνει ουσία. Τελικά, σε όλη αυτή την φρενίτιδα, ποιος έμεινε πίσω;

Αυτή η ουσία μάλλον είναι κάτι που πρέπει να το αντιλαμβανόμαστε νωρίς, να την αφήνουμε να μας αγκαλιάζει, να την αποδεχόμαστε και ύστερα να προχωράμε. Διότι, για να προχωράμε σωστά, πρέπει να αποδεχόμαστε τα λάθη μας και να επιβραβεύουμε τους εαυτούς μας. Όλοι κάνουμε λάθη. Μάλιστα, σκεφτόμουν τον εαυτό μου στο βάθος του χρόνου ως ένα ψυχαναγκαστικό τελειομανή, όπου θέλει να είναι σωστός, απαιτητικός και αυστηρός ως προς τον εαυτό του. Δυστυχώς, όσο κι αν προσπαθούμε να κάνουμε τα πάντα τέλεια, αυτό δεν επιτυγχάνεται πάντα. Ειδικά όταν αφορά τους ανθρώπους. Αλληλεπιδρούμε με τον υπόλοιπο κόσμο και τα περισσότερα πράγματα δεν γίνονται όπως τα θέλουμε ή όπως τα ορίζει η λογική ή εμείς οι ίδιοι. Αντιλαμβανόμαστε πολλές φορές τόσο διαφορετικά κάποια πράγματα, που καταλήγουμε να μην καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον. Και αυτό αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Ίσως...