Σκεψεις

Είναι από εκείνες τις στιγμές, τις λιγοστές αυτές στιγμές, όπου κλείνεις τα μάτια σου τελείως μηχανικά και ξαφνικά το μυαλό σου περιπλανιέται σ' έναν ιδιαίτερο κόσμο, που θα ήθελες να ζήσεις ή δεν έζησες ποτέ. Αυτές οι εικόνες περνάνε από μπροστά σου σαν σκηνή σινεμά, δίπλα δίπλα, δειλά, αναβλύζοντας απο εκείνο τον κόσμο που πήρες μια μικρή γεύση. Τα μάτια σου τρεμοπαίζουν, όπως το ρεύμα που διαπερνά το σώμα σου. Και οι εικόνες ξεθωριάζουν, το φως μειώνεται και το σοκ φεύγει. Όλα φεύγουν, όλα περνάνε και όλα κάποτε σβήνουν. Ανοίγεις τα μάτια και συνειδητοποιείς ότι όλα ήταν μια σκέψη. Ή μήπως... Όχι;