Translate

Σάββατο 2 Μαΐου 2015

Το βάθος

Το ζήτημα ήταν και είναι ότι απεγνωσμένα έψαχνε μια παρηγοριά. Στεκόταν εκεί, όρθιος, χαμογελαστός. Μέσα του ένιωθε πάντα ένα κενό. Ένα απόλυτο κενό. Ένα ανεκπλήρωτο κενό. Όσο κι αν προσπάθησε με οποιοδήποτε τρόπο, απάντηση δεν βρήκε. Στη ζωή του  το "ανεκπλήρωτο". Παρεξηγήθηκε γιατί έψαχνε την αγάπη. Έκλαψε γιατί το μόνο που ζητούσε ήταν κάποιος να τον καταλάβει. Έκανε αρκετά λάθη και πολλές φορές έψαχνε παντού αυτό το κομμάτι που του έλειπε. Κι αυτό δεν άρεσε σε πολλούς. Άλλωστε, ποιος δεν κάνει λάθη; Του μιλούσα διαρκώς, αλλά με άκουγε σπάνια. Βαρέθηκε να ακούει συνέχεια τα λόγια, που είναι όμορφα στο άκουσμα, αλλά δύσκολα στις πράξεις. Κι εκείνος γύρναγε διαρκώς από τον εαυτό του για ένα κομμάτι ευτυχίας, που μάλλον κάποιος άλλος μπορούσε να του το προσφέρει. Οι επιλογές ήταν πολλές. Δεν ήταν ο μόνος που έψαχνε λίγη συντροφιά. Έτσι, ο κόσμος άρχισε να λιγοστεύει και λιγοστεύει, τα τρένα έφευγαν αδιάκοπα παίρνοντας μαζί τους χιλιάδες κόσμο. "Μήπως η μοναδική μου αγάπη ήταν εκεί μέσα; Μήπως βρίσκεται στο άλλο άκρο της γης; Μήπως δεν ζει; Μήπως..."

Αρχικά, ποιος μπήκε στη διαδικασία να τον ακούσει πραγματικά; Να μπορέσει να συμπονέσει, αν όχι να νιώσει ό,τι ένιωθε εκείνος; Έκατσε κανείς να ασχοληθεί πραγματικά με το "είναι" αυτού του ανθρώπου; Να δώσει 1 λεπτό από το πρόγραμμά του; Όχι. Πως περιμένουμε με αυτόν τον εγωισμό να προχωρήσουμε;

Κι όμως, το να κρίνεις κάποιον χωρίς καν να τον ξέρεις σε αυτό το βάθος που αναφέρεται το κείμενο είναι σύνηθες λάθος όλων. Και έτσι καταστρέφονται όλα. Εγώ, εσύ, αυτός, εμείς, εσείς και αυτοί. Μουρμούρα. Παντού μουρμούρα. Λόγια, συκοφαντίες, κουτσομπολιό και σκατά. Έχω καιρό να ακούσω σοβαρές, με νόημα συζητήσεις. Κάθομαι και αναλώνομαι σε προβλήματα του καθενός από επιλογή μου, αλλά το νόημα ποιο είναι; Η ευθύνη ποτέ δεν πέφτει σε έναν. Αλλά κανείς δεν παραδέχεται το λάθος του. Πιο εύκολο είναι να γράψουμε τον άλλον, να τον διαγράψουμε από το προφίλ μας στο κοινωνικό δίκτυο, να σκίσουμε τις σελίδες του σημειωματαρίου με τις καρδούλες και τα κλάματα που ρίξαμε για αυτό το άτομο, παρά να λύσουμε το ζήτημα με ειλικρίνεια και αμεσότητα.

Εκεί καταντήσαμε λοιπόν. Σ' ένα delete...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εξέφρασε την άποψή σου!