Άνθρωποι πέρασαν πολλοί. Όλοι είχαν την δική τους υφή, ήταν όλοι μοναδικοί. Όλοι προσέφεραν από κάτι. Μαζί με αυτούς άλλαξε και ο χρόνος. Πως αισθάνεσαι; Φόβο; Περιέργεια για την συνέχεια;
Κάποια πράγματα σου στοίχησαν πολύ... "Περίμενες"... Είχες όνειρα, φαντασιωνόσουν εικόνες... Για λίγο, αισθάνθηκες ότι θα γίνει η "μεγάλη αλλαγή" της ζωής σου, ότι θα προσφέρεις κι εσύ κάτι στους άλλους, θα προσφέρεις κάτι και στον εαυτό σου. Νιώθεις ότι είναι άσχημο να "δίνεις και να μην λαμβάνεις". Ίσως και το αντίστροφο...
Ένα "γαμώτο" λοιπόν, για όλα όσα εκείνα τα πράγματα που δεν πήγαν, όπως εμείς τα θελήσαμε. Για εκείνα τα άτομα, που μας υποσχέθηκαν τόσα και τόσα και στο τέλος εξαφανίστηκαν. Για τις κρίσεις που περάσαμε μόνοι. Για την εθελοτυφλία μας, που θέλαμε να ζήσουμε κάτι ξεχωριστό. Αλλά και ένα τεράστιο ΜΠΡΑΒΟ, γιατί καταφέραμε να συνεχίσουμε ασταμάτητοι, να είμαστε ΕΜΕΙΣ και να μπορούμε να ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ.
Όλα είναι λεπτά ζητήματα εξάλλου... Ή έτσι κατέληξαν... Ή μήπως όχι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εξέφρασε την άποψή σου!